Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Biała część dymki jest w naszej bazie oznaczona jako wysoka, bo to niedojrzały organ spichrzowy gromadzący fruktany, a przy większych porcjach także fruktozę. Warto jednak wiedzieć, że dymkę zbiera się młodo, zanim magazyn zdąży się w pełni napełnić, więc jest wyraźnie łagodniejsza od dojrzałej cebuli — nowsze źródła podają dla niej realną porcję niską, rzędu kilkudziesięciu gramów. Jeśli tolerujesz ją dobrze, sprawdź aktualną wartość w aplikacji Monash; my trzymamy się wartości konserwatywnej. Praktycznie oznacza to, że białe końcówki kilku dymek w daniu dla dwóch osób to zwykle rozsądny kompromis, a problem zaczyna się w kuchni azjatyckiej, gdzie idą one na wok całymi pęczkami i dodatkowo sumują się z sosami zawierającymi czosnek. Białe części nadają się do oliwy cebulowej — podsmażyć i odcedzić. W bulionie do ramenu obowiązuje natomiast porcja, a nie wyjmowanie, bo fruktany zostają w płynie. Skoro są wodorozpuszczalne, białe końcówki da się częściowo rozbroić: zblanszowanie ich we wrzątku i odlanie wody zabiera część ładunku do wywaru, podobnie jak marynowanie w occie. Uważaj natomiast na mrożone mieszanki warzywne i gotowe posypki do zup, w których biała i zielona część są posiekane razem, a proporcji nie da się już rozdzielić. Najprostsza zasada: kroić dopiero tam, gdzie kolor przechodzi w wyraźną zieleń, a jasnozielony odcinek przejściowy traktować jak białą część, bo to on najczęściej wprowadza w błąd.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych