Por (część zielona)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Zielona część pora jest znacznie łagodniejsza od białej, bo liść fotosyntetyzuje i eksportuje cukry, zamiast je magazynować — fruktanów jest tu wielokrotnie mniej niż w podstawie. W naszej bazie mamy dla niej ostrożny próg oznaczony poliolami, ale uczciwie trzeba powiedzieć, że dane na temat tego warzywa wyraźnie się zmieniały: nowsze źródła podają znacznie hojniejsze porcje i nie wskazują już mannitolu, więc jeśli tolerujesz zielony por dobrze, warto sprawdzić aktualną wartość w aplikacji Monash. Niezależnie od liczby zielony por jest jednym z najbardziej użytecznych warzyw tej diety w polskim kontekście, bo pozwala odtworzyć cebulową bazę smaku, której brakuje po odstawieniu cebuli i czosnku. W odróżnieniu od białej części nie trzeba go wyjmować z garnka — może zostać w zupie i w duszonych warzywach. Wymaga innej obróbki niż biała podstawa: jest twardszy i bardziej włóknisty, więc kroi się go w cienkie półplasterki w poprzek włókien i dusi dłużej, kilkanaście minut, albo blenduje w kremie. Świetnie się mrozi w małych porcjach. Uwaga na piasek, bo zieleń zbiera go najwięcej — płukać w rozciętych warstwach. Na oko 28 g to garść pokrojonych półplasterków, czyli mniej więcej tyle, ile trafia na patelnię przy daniu dla dwóch osób. Zieleń pora dobrze się też suszy i mieli na przyprawę o wyraźnie cebulowym kierunku, ale suszenie zagęszcza, więc łyżeczka takiego proszku to znacznie więcej surowca, niż wygląda.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.
Zamienniki low FODMAP — Por (część zielona)
- Dymka (część zielona)Liść nie magazynuje fruktanów — najbliższy smakowo zamiennik cebuli, w hojnej porcji.
- SzczypiorekJada się wyłącznie liść, nigdy cebulki — Monash nie wykrył w nim żadnych FODMAP.
- Oliwa czosnkowaFruktany są rozpuszczalne w wodzie, a nie w tłuszczu — do oleju przechodzi sam aromat.
- Szczypiorek czosnkowyWyrazistszy, delikatnie czosnkowy liść w bardzo hojnej przetestowanej porcji.