Napój migdałowy
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Napój migdałowy jest niski w FODMAP i jednym z najwygodniejszych roślinnych zamienników mleka — Monash podaje bezpieczną porcję do około 250 ml, czyli pełnej szklanki, bez progu umiarkowanego w typowej ilości. Może to zaskakiwać, bo całe migdały są wysoko FODMAP już powyżej dziesięciu sztuk (przez fruktany i GOS), ale napój migdałowy zawiera zwykle tylko 2–14% migdałów, a reszta to woda — ładunek FODMAP jest więc rozcieńczony i niski. Warto o tym pamiętać przy napojach domowych: jeśli zrobisz je z dużym udziałem migdałów (10–20%), szklanka może już być wysoka. Komercyjny napój migdałowy jest jednak bezpieczny i uniwersalny: ma neutralny, lekko orzechowy smak, dobrze sprawdza się w kawie, na płatkach, w koktajlach, do naleśników i do gotowania. Wybieraj wersje niesłodzone i sprawdzaj skład, bo warianty smakowe (czekoladowe, waniliowe) oraz „barista” bywają dosładzane syropami, a niektóre mają dodaną inulinę. Napój migdałowy jest ubogi w białko, więc jeśli zależy Ci na jego większej ilości, warto łączyć go w diecie z innymi źródłami białka albo sięgnąć po napój sojowy z izolatu. Jako alternatywy o podobnym, wysokim limicie sprawdzą się napój sojowy z izolatu i mleko bez laktozy (dla jedzących nabiał), a bezorzechową opcją jest napój ryżowy, niski do około 200 ml.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.