Stewia (w proszku)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Stewia w proszku jest niska w FODMAP — glikozydy stewiolowe, które odpowiadają za jej słodycz, nie są węglowodanami fermentującymi, więc nie wykryto w niej FODMAP. Stewia jest przy tym skrajnie wydajna: bywa 200–300 razy słodsza od cukru, więc do posłodzenia wystarczają maleńkie ilości, a Monash podaje niską porcję rzędu pół łyżeczki. To dobra, bezkaloryczna opcja do napojów, jogurtu bez laktozy czy deserów dla osób, które chcą ograniczyć cukier. Jest tu jednak jedna istotna pułapka: ryzyko nie leży w samej stewii, lecz w wypełniaczach. Wiele produktów sprzedawanych jako „stewia” to w rzeczywistości mieszanki, w których czysty ekstrakt stanowi ułamek, a resztę stanowi nośnik — bardzo często inulina (fruktan, wysoko FODMAP) albo poliole takie jak erytrytol czy ksylitol, które również potrafią nasilać objawy. Dlatego kluczowe jest czytanie składu i wybieranie produktów z czystym glikozydem stewiolowym albo z bezpiecznym nośnikiem, na przykład dekstrozą. Sama, czysta stewia jest bezpieczna; „stewia z inuliną” już niekoniecznie. Jeśli potrzebujesz słodzika sypkiego do wypieków, w których liczy się objętość i karmelizacja, lepiej sprawdzi się zwykły cukier, a w formie płynnej syrop klonowy lub ryżowy słodowy.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.