Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Cukier biały (sacharoza) jest niski w FODMAP i jednym z najbezpieczniejszych słodzików na diecie — nie wykryto w nim FODMAP, a Monash podaje bardzo liberalną porcję, bez realnego górnego limitu. Może to zaskakiwać, bo cukier ma złą prasę, ale pod względem tolerancji jelitowej wypada lepiej niż wiele „zdrowszych” alternatyw. Powód tkwi w budowie: sacharoza to dwucukier złożony z glukozy i fruktozy w równych proporcjach (1:1). Ponieważ ilość fruktozy nie przewyższa ilości glukozy, nie ma tu „nadmiaru wolnej fruktozy”, który sprawia kłopot przy miodzie czy agawie — glukoza pomaga wchłonąć fruktozę. Do tego enzym sacharaza sprawnie rozkłada cukier w jelicie cienkim, więc nie dociera on w większości do jelita grubego. Dlatego zwykły cukier można stosować do słodzenia napojów, wypieków i deserów bez obaw o FODMAP — oczywiście z umiarem uzasadnionym względami ogólnozdrowotnymi (kalorie, zęby, poziom cukru), a nie jelitowymi. Cukier biały jest też wzorcowym punktem odniesienia: to właśnie nim najlepiej zastępować słodziki wysoko FODMAP, takie jak miód czy syrop z agawy, gdy przepis dopuszcza formę sypką. W płynnych zastosowaniach jego odpowiednikiem jest syrop klonowy lub syrop ryżowy słodowy.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Cukry i słodziki →

Zgłoś błąd w danych