Cebula biała
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Cebula biała jest wysoka w FODMAP i nie ma dla niej bezpiecznej porcji — obok czosnku i pszenicy to najczęstszy wyzwalacz objawów u osób z IBS. Odpowiadają za to fruktany zgromadzone w mięsistych łuskach, czyli w zgrubiałych nasadach liści pełniących funkcję magazynu energii. Zawartość jest niższa niż w czosnku, ale problem polega na czymś innym: typowa porcja kulinarna jest ogromna. Pół cebuli w sosie to realnie kilkadziesiąt gramów, więc łączny ładunek bywa większy niż z ząbka czosnku. Warto też wiedzieć, że fruktany cebuli mają krótsze łańcuchy niż czosnkowe, przez co fermentują szybciej i gwałtowniej — stąd wrażenie, że po cebuli objawy przychodzą wcześniej. Najważniejsza zasada praktyczna jest identyczna jak przy czosnku: fruktany rozpuszczają się w wodzie, nie w tłuszczu. Można więc podsmażyć grube kawałki cebuli na oleju i wyjąć je, zanim doleje się cokolwiek mokrego — ale nie wolno dolewać oliwy do garnka, w którym cebula już dusi się z płynem. Bulion warzywny, kostka rosołowa i włoszczyzna to najczęstsze ukryte źródła, bo tam cebula gotuje się w wodzie godzinami. Cebula suszona i w proszku nie ma progu tolerancji — Monash zaznacza, że nawet bardzo małe ilości istotnie podnoszą ładunek dania. Odmianowa łagodność myli: biała cebula jest w smaku delikatniejsza od żółtej, ale ostrość pochodzi od związków siarkowych, a nie od fruktanów, więc łagodniejszy smak nic nie mówi o ładunku. Ukrytych źródeł szukaj też w mrożonych mieszankach warzywnych i gotowych farszach.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.
Zamienniki low FODMAP — Cebula biała
- Dymka (część zielona)Liść nie magazynuje fruktanów — najbliższy smakowo zamiennik cebuli, w hojnej porcji.
- Por (część zielona)Ta sama roślina co biała podstawa, ale część fotosyntetyzująca — smak pora bez ładunku fruktanów.
- SzczypiorekJada się wyłącznie liść, nigdy cebulki — Monash nie wykrył w nim żadnych FODMAP.
- Oliwa czosnkowaFruktany są rozpuszczalne w wodzie, a nie w tłuszczu — do oleju przechodzi sam aromat.