Gin
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Gin jest niski w FODMAP w standardowej porcji około 30 ml — jak wszystkie czyste destylaty, nie zawiera FODMAP. Podczas destylacji odparowuje się i oddziela alkohol od cukrów oraz węglowodanów surowca, więc w gotowym trunku nie ma już fermentujących cukrów, niezależnie od tego, z czego powstał; botaniki nadające ginowi smak (jałowiec, kolendra, skórka cytrusów) dodaje się już po destylacji lub w jej trakcie i nie wnoszą one istotnego FODMAP. Ten sam mechanizm sprawia, że destylaty ze zbóż są zarazem bezglutenowe. Problem na diecie low FODMAP zaczyna się dopiero od tego, z czym gin łączysz — i to jest najważniejsza praktyczna wskazówka: klasyczne miksery bywają pułapką. Tonik jest zwykle w porządku (choć uważaj na wersje z dużą ilością cukru), ale słodzone napoje, soki owocowe (zwłaszcza jabłkowy i wieloowocowe), syropy smakowe i napoje z syropem glukozowo-fruktozowym potrafią zamienić niski drink w wysoki. Dlatego gin najbezpieczniej pić z wodą, wodą gazowaną lub tonikiem, z dodatkiem cytryny czy limonki dla smaku. Jak przy każdym alkoholu obowiązuje zasada umiaru — alkohol sam w sobie drażni jelita i nasila objawy IBS niezależnie od FODMAP. Spośród innych niskofodmapowych trunków tak samo bezpieczne w porcji 30 ml są wódka i whisky, a z win — lampka wytrawnego białego.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.