Whisky
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Whisky jest niska w FODMAP w standardowej porcji około 30 ml — mimo że powstaje ze słodowanego jęczmienia lub innych zbóż. Kluczem jest destylacja: proces ten odparowuje alkohol i oddziela go od cukrów oraz węglowodanów, więc w gotowym trunku nie ma już fermentujących cukrów ani glutenu, niezależnie od zbożowego surowca. To ta sama zasada, dzięki której wszystkie czyste destylaty — whisky, gin, wódka, a także brandy i tequila — są niskie w FODMAP i bezglutenowe. Na diecie eliminacyjnej whisky można więc pić, pamiętając o dwóch rzeczach. Po pierwsze o mikserach: czysta whisky lub z wodą czy lodem jest w porządku, ale popularne połączenia z colą, słodzonymi napojami gazowanymi czy sokami wnoszą cukry i mogą podnieść FODMAP drinka. Po drugie o umiarze — alkohol sam w sobie drażni przewód pokarmowy, przyspiesza pasaż i nasila objawy IBS, więc „niski FODMAP" nie znaczy „bez konsekwencji dla jelit". Warto też wiedzieć, że likiery na bazie whisky (np. kremowe, z dodatkiem śmietanki czy miodu) to już inna kategoria i bywają wysokie. Whisky najlepiej więc pić czystą, z wodą lub odrobiną lodu, ewentualnie z wodą gazowaną. Spośród innych bezpiecznych trunków w porcji 30 ml są gin i wódka, a z win lampka wytrawnego białego lub czerwonego.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.