Jaggery (cukier trzcinowy)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Jaggery, czyli nierafinowany cukier trzcinowy (bywa też palmowy), jest niski w FODMAP tylko w małej porcji — do około jednej łyżeczki (5 g). Powyżej rośnie zawartość fruktanów: Monash klasyfikuje jaggery jako umiarkowany od mniej więcej 17 g i wysoki od około 21 g. To istotne, bo w kuchni indyjskiej i południowoazjatyckiej jaggery używa się często i hojnie — do dali, słodyczy, herbaty masala czy chutneyów — a tam łatwo przekroczyć bezpieczny próg. Różnica wobec zwykłego cukru bierze się z przetworzenia: jaggery powstaje przez odparowanie soku z trzciny (lub palmy) bez rafinacji i klarowania, więc zostają w nim naturalnie obecne fruktany, których w oczyszczonej sacharozie już nie ma. Dlatego, w przeciwieństwie do cukru białego czy brązowego, jaggery ma realnie ograniczoną porcję. Ma za to głęboki, melasowo-karmelowy smak z nutą mineralną, trudny do idealnego odtworzenia. Jeśli potrzebujesz tego profilu bez ograniczeń, najbliżej będzie cukier brązowy albo nierafinowany (obie opcje bez limitu FODMAP), a w formie płynnej syrop klonowy. Do słodzenia bez limitu i bez fruktozy najlepszy jest syrop ryżowy słodowy.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.