Kasztany jadalne
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Kasztany jadalne są najbardziej nietypowym „orzechem" na diecie low FODMAP — i jednym z najbezpieczniejszych. Botanicznie to skrobiowy owoc, ubogi w tłuszcz i wyjątkowo ubogi w FODMAP, dlatego można je jeść w sporej porcji: umiarkowane stają się dopiero powyżej ponad stu gramów, gdy zaczyna rosnąć zawartość oligosacharydów (GOS). W praktyce garść kasztanów jako przekąska czy dodatek do potrawy jest w porządku, a taki próg trudno przekroczyć przy zwykłym jedzeniu. Świeże, surowe kasztany bywają nieco bardziej zmienne w tolerancji niż pieczone, a ich twarda, gorzkawa skórka wymaga obróbki cieplnej — dlatego najczęściej się je piecze, gotuje lub dusi, co przy okazji wydobywa ich słodkawy, mączysty smak. Kasztany są jesienno-zimowym rarytasem: pieczone prosto z patelni jako uliczna przekąska, w farszach do drobiu, w zupach krem, w purée jako dodatek do mięs czy w deserach. Ich niska zawartość tłuszczu i skrobiowy charakter sprawiają, że pod względem kulinarnym bliżej im do warzywa skrobiowego niż do tłustego orzecha. Uwaga jedynie na produkty pochodne z dodatkami — kasztany w syropie (marrons glacés) czy słodzone kremy kasztanowe mogą zawierać dużo cukru i tracą swój „niewinny" charakter. Jeśli akurat przekroczysz dużą porcję kasztanów, urozmaicenie zapewnią orzechy włoskie, makadamia i pekan, które również są niskie w rozsądnych ilościach.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.