Napój sojowy (z ziaren soi)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Napój sojowy z całych ziaren soi jest wyższy w FODMAP — u nas bezpieczny tylko do niewielkiej porcji, około 30 ml, a status umiarkowany utrzymuje się do mniej więcej 120 ml. Odpowiadają za to GOS (galaktooligosacharydy) i fruktany, które przechodzą z ziaren soi do napoju. To najważniejsze rozróżnienie w świecie mlek sojowych: napój z całych ziaren soi (na etykiecie „soja” lub „ziarna soi”) jest wysoko fermentujący, podczas gdy napój z izolatu białka sojowego jest niski, bo GOS usuwa się przy ekstrakcji białka. Monash zwrócił uwagę, że większość europejskich napojów sojowych, w tym polskich, robiona jest właśnie z całych ziaren — dlatego w naszych sklepach to najczęstszy wariant i tym bardziej warto czytać skład. Progi bywają podawane w zakresie: blog Monash wskazuje porcję niską rzędu 30–45 ml, a laboratorium FODMAP Friendly jest surowsze (do około 16 ml), dlatego przyjmujemy zachowawczo 30 ml. W praktyce napój sojowy z ziaren nadaje się co najwyżej na chlupnięcie do kawy, ale nie na pełną szklankę na płatki czy do latte. Jeśli lubisz smak soi, najlepszym zamiennikiem jest napój sojowy z izolatu białka — ma ten sam profil smakowy, a jest niski aż do 250 ml. Neutralną alternatywą bez soi jest napój migdałowy, niski do 250 ml, a bezorzechową i bezsojową — napój ryżowy do około 200 ml.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.