Ser pleśniowy biały (brie / camembert)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Ser pleśniowy biały, czyli sery z białą, jadalną pleśnią na skórce — brie i camembert — jest niski w FODMAP. Standardowa porcja Monash to 40 g, a brie w niektórych zestawieniach pozostaje niski nawet do 500 g; dla camemberta źródła podają ostrożniej porcję 40 g. Choć to sery miękkie i kremowe, laktozy mają w sobie tylko ślady, bo jedyną istotną w nabiale frakcją FODMAP jest właśnie laktoza, a ta jest z tych serów niemal w całości usuwana. Dzieje się to na dwa sposoby: większość cukru mlecznego odchodzi z serwatką podczas produkcji, a resztę rozkładają pleśnie i bakterie w trakcie kilku tygodni dojrzewania. Sery te dojrzewają „od zewnątrz”, spod białej skórki utworzonej przez grzyby z rodzaju Penicillium, a sama skórka praktycznie nie zawiera laktozy — dlatego mimo maślanej, niekiedy niemal płynnej konsystencji brie i camembert zachowują się pod względem FODMAP jak sery dojrzewające. W kuchni są wdzięczne: na desce serów, zapiekane (uwaga na porcje orzechów), na ciepłej kanapce czy do pieczywa. Jak zawsze uważaj na wersje smakowe z żurawiną, miodem czy czosnkiem, które wnoszą własne FODMAP. Jeśli chcesz zamiennika, najbliższy jest osobny camembert w naszej bazie, a podobnie kremowe i bezpieczne są havarti oraz miękki ser kozi chèvre.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.