Ser szwajcarski
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Ser szwajcarski (typu ementaler) jest niski w FODMAP i to z ogromnym zapasem — Monash podaje, że pozostaje niski aż do 500 g. To twardy ser długo dojrzewający, a im dłużej ser dojrzewa, tym mniej ma laktozy; w ementalerze cukier mleczny został praktycznie w całości rozłożony, więc zostają tylko ślady. W diecie FODMAP problemem w nabiale jest wyłącznie laktoza, dlatego ser szwajcarski możesz jeść bez obaw w normalnych porcjach — na kanapki, do tostów, do zapiekanek i na deskę serów. Charakterystyczne dziury, czyli „oczka”, powstają dzięki bakteriom Propionibacterium, które podczas długiego dojrzewania wydzielają dwutlenek węgla; ten sam wydłużony czas dojrzewania odpowiada za rozkład laktozy, więc oczka są poniekąd znakiem, że ser jest bezpieczny pod względem cukru mlecznego. Ser szwajcarski ma łagodny, lekko orzechowy smak i dobrze się topi, dlatego sprawdza się w kanapkach na ciepło, omletach i zapiekankach. Jak przy wszystkich serach uważaj głównie na dodatki i wersje topione z mlekiem w proszku, a nie na sam ser. Jeśli szukasz podobnych, bezpiecznych serów, sięgnij po dojrzewający cheddar, łagodny havarti albo ser typu colby — wszystkie są niskie w FODMAP i mają zbliżone, wysokie progi porcji.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.