Skrobia kukurydziana (maize)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Skrobia kukurydziana (maize) to ten sam produkt co skrobia kukurydziana pod inną nazwą i jest niska w FODMAP praktycznie bez limitu w użyciu kulinarnym. To niemal czysty węglowodan (amyloza i amylopektyna), z którego usunięto białko, błonnik i rozpuszczalne cukry, w których gromadzą się FODMAP — dlatego jest pozbawiona fermentujących węglowodanów i bezpieczna nawet w większych ilościach. Monash podaje przetestowaną porcję 100 g z werdyktem niskim, ale w praktyce używa się jej łyżeczkami jako zagęstnika, więc próg jest czysto teoretyczny. Nazewnictwo bywa mylące i warto je znać: „maize" to angielska nazwa kukurydzy, a „cornflour" (UK/AUS) i „cornstarch" (US) oznaczają właśnie tę skrobię. W polskiej kuchni „mąka kukurydziana" bywa używana zamiennie i dla mąki, i dla skrobi — warto rozróżniać, bo mąka to zmielone całe ziarno (z białkiem i błonnikiem), a skrobia to wyizolowany, oczyszczony węglowodan o innym zastosowaniu. Skrobia świetnie zagęszcza sosy, kremy, budynie i kisiele, nadaje kruchość panierkom i lekkość wypiekom bezglutenowym. Zamiennie w tej roli sprawdzą się skrobia ziemniaczana i z tapioki — wszystkie trzy są niskofodmapowymi „czystymi" węglowodanami i można je stosować wymiennie zależnie od dostępności.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.