Soja (gotowana)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Soja gotowana z całych, suchych ziaren jest wysoka w FODMAP — dostarcza zarówno galaktooligosacharydów (GOS), jak i fruktanów, więc w fazie eliminacji całe ugotowane ziarna soi wykluczamy. Najciekawsze w soi jest jednak to, że pod jedną nazwą kryją się produkty o skrajnie różnym profilu FODMAP, w zależności od tego, co zrobiono z węglowodanami ziarna — i zrozumienie tego otwiera całą kategorię bezpiecznych zamienników. GOS jest wodorozpuszczalny, więc gdy soję przetwarza się na tofu, oligosacharydy odchodzą razem z serwatką podczas prasowania, a twarde, odsączone tofu jest niskie w FODMAP do sporej porcji (~170 g). Podobnie mleko sojowe z izolatu białka sojowego jest niskie, podczas gdy mleko z całych ziaren soi — nie, bo w tym drugim GOS zostaje. Fermentacja (tempeh) oraz ekstrakcja białka również obniżają FODMAP, bo usuwają lub rozkładają węglowodanową część ziarna. Dlatego etykieta „soja" nie mówi nic pewnego, dopóki nie sprawdzisz konkretnej formy produktu: całe ziarno to wysoki FODMAP, a tofu, tempeh, edamame czy sos sojowy to niski. To jeden z najważniejszych „trików" tej diety dla wegetarian i wegan, bo pozwala korzystać z soi jako źródła białka mimo wykluczenia jej ziaren. Jeśli chcesz roślinnego białka na bazie soi, sięgnij więc po twarde tofu, edamame lub tempeh zamiast gotować całe ziarna — dostaniesz ten sam surowiec w formie przyjaznej dla jelit.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.