Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Arbuz jest wysoki w FODMAP i to jedyny powszechnie jedzony owoc, który zawiera istotne ilości wszystkich trzech grup obecnych w owocach naraz: fruktanów, nadmiaru fruktozy i mannitolu. Bezpieczna porcja to rząd trzech łyżeczek, podczas gdy typowy trójkątny kawałek waży dwieście do trzystu gramów. Trzy niezależne mechanizmy uderzają przy tym w różnych miejscach i w różnym czasie: nadmiar fruktozy działa osmotycznie już w jelicie cienkim, mannitol robi to samo, tylko wolniej i przez całą jego długość, a fruktany docierają w całości do okrężnicy i fermentują z kilkugodzinnym opóźnieniem. Do tego dochodzi czwarty czynnik, którego nie ma żaden inny owoc: arbuz to w ponad dziewięćdziesięciu procentach woda, więc sama objętość rozciąga jelito. Reputacja „to przecież sama woda" jest dokładnie tym, co czyni go groźnym, bo nikt nie porcjuje wody. Nie ma tu też wersji łagodniejszej, po którą można sięgnąć zamiast świeżego owocu: sok, mrożone kostki do koktajlu i arbuz w sałatce z fetą niosą ten sam ładunek, a wody smakowe z arbuzem podają go w formie płynnej, czyli najszybciej wchłanianej. Scenariusz bywa przy tym kumulacyjny — arbuza podaje się na końcu posiłku, w którym owoce już były, a poliole i fruktoza z różnych źródeł sumują się w jednym oknie kilku godzin. Jest to też modelowy cichy wyzwalacz — objawy przychodzą po kilku godzinach, gdy fruktany dochodzą do okrężnicy, i mało kto kojarzy je z arbuzem zjedzonym po południu na grillu.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych