Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Melon miodowy jest umiarkowany w FODMAP i bezpieczny do porcji około 90 g, czyli sześciu do ośmiu kostek albo jednego średniego półksiężyca z ćwiartki. Ogranicza go jedna frakcja, fruktany. Jest w nim ciekawy paradoks, który dobrze ilustruje zasadę ogólną: melon miodowy jest w odczuciu słodszy od kantalupy, a ma mniejszą bezpieczną porcję. To dlatego, że słodycz pochodzi z sacharozy i glukozy, czyli cukrów bezpiecznych, a ograniczenie z fruktanów, które w ogóle nie są słodkie. Słodycz nie mierzy więc ładunku FODMAP i nie ma sensu wybierać owoców „po smaku". Okno między porcją bezpieczną a wysoką jest tu przy tym dość wąskie, rzędu kilkudziesięciu gramów, czyli kilku dodatkowych kostek. Praktycznie melon miodowy dojrzewa po zbiorze, więc kupiony twardy zmięknie na blacie w kilka dni — dojrzewanie nie zmienia zasadniczo fruktanów, ale zwiększa słodycz, co paradoksalnie zwiększa ryzyko, bo słodszy melon je się szybciej. Skoro melon jest duży, najrozsądniej odmierzyć porcję od razu po pokrojeniu, a resztę schować. Kuchennie dobrze znosi kontrast: sok z limonki, mięta, szczypta soli albo pieprzu i kruszony ser podbijają go bez dokładania cukru, a zmrożone kostki zastępują lód w wodzie i koktajlach, nie rozwadniając ich. Gotowe pojemniki z pokrojonym melonem mieszczą zwykle wyraźnie więcej niż jedną porcję — potraktowanie takiego opakowania jako pojedynczej porcji to najprostsza droga do przekroczenia progu. Uwaga też na owocowe deski na przyjęciach.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych