Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Bok choy jest niski w FODMAP — Monash wykazał w nim niską zawartość we wszystkich czterech frakcjach w typowych porcjach, co czyni go jednym z najbardziej użytecznych warzyw kuchni azjatyckiej na tej diecie. Warto jednak wiedzieć, że część źródeł sugeruje pojawianie się umiarkowanych ilości sorbitolu przy porcjach powyżej stu gramów, więc zasada „niski znaczy bez limitu" i tutaj ma swoje granice. Kulinarnie bok choy dzieli się na dwie strefy o zupełnie różnym tempie gotowania: białą, mięsistą i wodnistą łodygę oraz miękki, zielony liść. W woku łodygi potrzebują około dwóch minut, liście pół minuty, więc wrzuca się je osobno — inaczej albo łodyga jest surowa, albo liść rozgotowany. Baby bok choy przekrojony wzdłuż na pół i zblanszowany półtorej minuty to najprostsza możliwa przystawka. Największą pułapką nie jest tu samo warzywo, tylko sosy: praktycznie każdy gotowy sos ostrygowy, hoisin i teriyaki zawiera czosnek lub cebulę. Uwaga nazewnicza — „kapusta chińska" bywa używana i do bok choy, i do kapusty pekińskiej, a to dwa różne warzywa o różnych progach. Przed obróbką rozdziel łodygi u nasady i wypłucz je pojedynczo, bo w ciasno zwiniętej rozecie zbiera się piasek niewidoczny z zewnątrz. W lodówce pęczek trzyma się kilka dni owinięty wilgotną ściereczką, a zwiotczałe liście odżywają po kwadransie w zimnej wodzie. Zamiast gotowego sosu wystarczy sos sojowy, starty imbir, olej sezamowy i oliwa czosnkowa.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych