Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Brokuł jest niski w FODMAP i to jedno z najbezpieczniejszych zielonych warzyw tej diety — ale z jednym zastrzeżeniem, o którym mało kto wie. Monash przetestował osobno różyczki i łodygę, bo fruktany nie rozkładają się w tym warzywie równomiernie: gromadzą się przede wszystkim w łodydze. Same różyczki są bezpieczne w dużej, trzy­czwartoszklankowej porcji i wchodzą w zakres umiarkowany dopiero przy ilościach rzędu dwustu gramów, natomiast sama łodyga staje się wysoka już przy porcji, która dla całego brokuła jest jeszcze zielona. Praktyczny wniosek jest prosty: jeśli w twojej porcji dominują pokrojone łodygi, realny ładunek fruktanów jest znacznie wyższy, niż sugeruje waga. Odrzucanie zdrewniałego rdzenia nie jest więc marnotrawstwem, tylko sensownym ograniczaniem fruktanów, a jeśli chcesz łodygę wykorzystać, pokrój ją w cienkie plastry, ugotuj w dużej ilości wody i odlej — fruktany są wodorozpuszczalne. Gotowanie na parze tego nie robi, bo para nie wymywa. Najgorszą formą podania jest zupa krem: idzie do niej cały brokuł z łodygami, a wywaru się nie odlewa, bo jest bazą dania. Mrożonka jest mniej oczywista, niż się wydaje: przed zamrożeniem brokuł jest blanszowany, więc część fruktanów zdążyła już przejść do wody, ale w torebce trafiają się grube kawałki łodygi, których świeżych byś nie kupił. Osobna sprawa to gazy — brokuł jest kapustny i uwalnia związki siarkowe niezależnie od FODMAP, więc wzdęcie po dużej porcji nie musi oznaczać przekroczenia progu fruktanów.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych