Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Witlof, czyli cykoria belgijska, jest niska w FODMAP praktycznie bez limitu — i jest to największy paradoks w całej tej grupie warzyw. To bowiem ta sama roślina, której korzeń jest najbogatszym pospolitym źródłem inuliny, tylko że jadalną częścią jest pęd wypędzony w całkowitej ciemności. Mechanizm wart zrozumienia: korzeń wykopuje się jesienią, przycina i trzyma w ciemności przy stałej temperaturze, a roślina zużywa zapas inuliny z korzenia na zbudowanie nowego pędu. Inulina zostaje więc po drodze rozłożona i zmetabolizowana na wzrost, a powstały pęd jest wodnisty, biały z braku światła i ubogi we fruktany. Mówiąc krótko, witlof to roślina, która sama przetrawiła własną inulinę, zanim trafiła na talerz. Sezon ma tu praktyczną zaletę: witlof pędzi się zimą, czyli wtedy, gdy o niskofodmapowe warzywa liściaste najtrudniej, a że nie ma progu, można nim budować objętość sałatki. W kuchni rozdzielone liście są naturalnymi łódeczkami na farsz, a przekrojony wzdłuż i przypieczony cięciem do patelni witlof karmelizuje się i traci goryczkę. Przechowywać trzeba go w ciemności — na świetle zielenieje i w ciągu godzin robi się wyraźnie gorzki, dlatego w sklepach leży owinięty w niebieski papier. Przy zakupie patrz na końcówki liści: mają być kremowe lub jasnożółte, a zzieleniałe brzegi i rozchylona główka znaczą, że leżała w świetle. Uwaga na klasyczną sałatkę z gruszką, orzechami włoskimi i gorgonzolą: witlof jest w niej jedynym niewinnym składnikiem.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych