Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Endywia liściasta — kędzierzawa frisée albo szerokolistna eskariola — jest niska w FODMAP i praktycznie bez limitu porcji, mimo wyraźnej goryczki. Powód jest zaskakująco elegancki: endywia to inny gatunek niż cykoria podróżnik, a różnica sprowadza się do strategii życiowej rośliny. Endywia jest roczna, więc nie buduje zapasowego korzenia palowego na przezimowanie — a to właśnie ten korzeń u dwuletniej cykorii jest magazynem inuliny. Nie ma organu spichrzowego, nie ma fruktanów. To najczystszy dowód, że o statusie FODMAP w tej rodzinie decyduje nie smak, tylko biologia rośliny. Brak limitu czyni z niej wygodną bazę sałatki, w której odmierzać trzeba dopiero dodatki. Kulinarnie frisée trzyma strukturę pod ciepłym dressingiem, więc klasyczna salade lyonnaise z jajkiem w koszulce jest z definicji bezpieczna, o ile boczek nie był marynowany w czosnku. Eskariola dobrze znosi krótkie duszenie, po którym goryczka wyraźnie łagodnieje. Rozeta rośnie nisko i mocno łapie piasek, więc liście trzeba rozdzielić i wypłukać pojedynczo, a nie opłukiwać całą główkę pod kranem. Wewnętrzne, żółte liście rozety są zawsze delikatniejsze niż zewnętrzne zielone, bo mniej światła oznacza mniej goryczy — ta sama zasada, na której opiera się bielenie witlofu, tylko w miniaturze i naturalnie. Główną pułapką jest nazewnictwo: po angielsku „endive" bywa nazwą i dla tej rośliny, i dla belgijskiego witlofu, a to dwie różne pozycje o różnych statusach.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych