Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Rukola jest niska w FODMAP i można ją jeść swobodnie, według apetytu — Monash wykrył w niej wyłącznie ilości śladowe. Kluczowa rzecz, której nie widać po smaku: rukola jest kapustowatą, a nie astrowatą, czyli botanicznie bliżej jej do rzeżuchy i chrzanu niż do cykorii. Ma to bezpośrednie znaczenie praktyczne, bo jej ostry, pieprzny charakter nie ma nic wspólnego z inulinowym szlakiem cykorii — ostrość pochodzi od glukozynolanów i izotiocyjanianów, czyli związków siarkowych, a nie od węglowodanów fermentujących. Dzięki temu rukola jest najlepszym funkcjonalnym zamiennikiem wszystkiego, co gorzkie i limitowane: radicchio, cykorii liściastej, endywii bulwowej. Ta sama rola smakowa na talerzu, zero liczenia gramów. W kuchni wrzucona na gorący makaron czy pizzę po zdjęciu z ognia wiotczeje w kilkanaście sekund i pełni rolę szpinaku. Nie znosi dressingu z wyprzedzeniem — mięknie w dziesięć minut. Warto natomiast uważać na jej klasyczne towarzystwo, bo to ono bywa problemem: ocet balsamiczny w większej ilości wnosi fruktozę, suszone pomidory bywają z czosnkiem, orzechy nerkowca są wysokofodmapowe, a pesto z rukoli robi się zwykle na nerkowcach albo czosnku. Przechowuje się kiepsko — liście gniją w ciągu kilku dni, więc najlepiej trzymać je luźno w pojemniku wyłożonym ręcznikiem papierowym, który zbiera wilgoć. Rukola należy też do warzyw liściowych o wysokiej zawartości azotanów; dla większości osób jest to obojętne, ale przy dietach eliminacyjnych bywa tematem dla dietetyka.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych