Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Czajot jest umiarkowany w FODMAP i bezpieczny do porcji około 84 g, ograniczony oligosacharydami. Uczciwie trzeba zaznaczyć, że jest to jedna z tych wartości, dla których nie znaleźliśmy niezależnego potwierdzenia poza naszym źródłem — dostępne opracowania podają zbliżoną porcję jako górną granicę zieleni, ale bez precyzji. Skoro ogranicza go frakcja oligosacharydowa, warto wykorzystać jej rozpuszczalność w wodzie: gotowanie pokrojonego czajotu w dużej ilości wody i odlanie wywaru realnie obniża ładunek, czego nie robi ani duszenie we własnym sosie, ani pieczenie. W kuchni czajot jest warzywem wyjątkowo neutralnym: opisuje się go jako coś pomiędzy cukinią a gruszką, chrupiący na surowo w cienkich plasterkach i miękki po kilkunastu minutach gotowania albo duszenia. Obiera się go, najlepiej pod bieżącą wodą, bo sok ze skórki bywa kleisty i drażni dłonie. Przechowuje się za to wyjątkowo długo — całe owoce leżą w lodówce po kilka tygodni, więc nie ma presji, żeby zużyć sztukę naraz. W Polsce jest towarem niszowym: pojawia się sporadycznie w większych hipermarketach i w sklepach z egzotyką. Najczęstszy błąd polega na wrzucaniu go do curry i gulaszu „na objętość", tak jak robi się z cukinią, tymczasem osiemdziesiąt kilka gramów to niecała połowa średniego owocu, a w daniu jednogarnkowym nie widać, ile się właściwie zjadło. Warto też uważać, żeby nie łączyć go w jednym garnku z drugą warzywną pozycją umiarkowaną.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych