Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Ogórek jest niski w FODMAP i w praktyce nie wymaga liczenia — zawiera jedynie śladowe ilości wolnej fruktozy, a przebadane porcje są tak duże, że nikt ich w normalnym posiłku nie osiąga. To czyni go jednym z filarów tej diety: daje objętość, chrupkość i wodę, czyli dokładnie to, czego brakuje po odstawieniu selera naciowego i cebuli. W polskiej kuchni ogórek ma jednak jedną klasyczną pułapkę i nie jest nią sam ogórek. Mizeria bywa problemem przez śmietanę albo jogurt, więc wystarczy sięgnąć po wersje bez laktozy. Podobnie tzatziki: Monash ma nawet przetestowany przepis, który mieści się w porcji niskiej pod dwoma warunkami — jogurt bez laktozy i oliwa czosnkowa zamiast świeżego czosnku. To drugie jest kluczowe, bo jogurt to środowisko wodne, więc fruktany z rozgniecionego ząbka przechodzą do sosu i wyjęcie czosnku nic nie daje; w tłuszczu się nie rozpuszczają, więc oliwa działa. Ta sama fizyka rządzi przetworami: ogórki kiszone i konserwowe stoją w zalewie z czosnkiem, a często i z cebulą, więc fruktany zdążyły przejść z ząbka do solanki i przeniknąć do ogórka. Odciskanie startego ogórka nie zmienia zawartości FODMAP, ale poprawia konsystencję. Poza tematem FODMAP zostaje skórka: to głównie błonnik nierozpuszczalny, który u części osób drażni mechanicznie, więc obranie ogórka bywa skuteczniejsze niż jakiekolwiek liczenie gramów. W sałatce greckiej winna jest surowa cebula, nie ogórek.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych