Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Durian jest niski w FODMAP i przebadane porcje sięgają ilości zupełnie nierealnych — to zaskakuje, bo owoc ma reputację skrajnie intensywnego, a intuicja podpowiada, że skoro tak mocny, to na pewno problematyczny. Tymczasem cukry duriana to głównie sacharoza, czyli disacharyd rozkładany przez enzym jelitowy na glukozę i fruktozę w proporcji jeden do jednego, więc nadmiar fruktozy w ogóle nie powstaje. Durian trafia przez to na krótką listę owoców bez wykrytych FODMAP, obok papai, karamboli, chlebowca, dojrzałej gujawy i opuncji. Nie znaczy to jednak, że można go jeść bez opamiętania: durian jest bardzo gęsty energetycznie i tłusty, a w Azji jada się go w porcjach kilkudziesięciogramowych. Tłuszcz jest przy tym niezależnym wyzwalaczem objawów w IBS, bo przyspiesza odruch żołądkowo-okrężniczy — czyli duża porcja może dawać dolegliwości mechanizmem, który z FODMAP nie ma nic wspólnego. Z tego samego powodu lepiej traktować go jak deser niż jak owoc na przekąskę i nie dokładać do tłustego dania głównego. W Polsce durian jest dostępny głównie mrożony, w sklepach azjatyckich: w kawałkach bez skorupy albo jako całe płaty miąższu, które po rozmrożeniu tracą zwartość, ale nie zmieniają składu cukrowego. Porcjowanie ułatwia budowa owocu, bo dzieli się on naturalnie na komory, a jedna komora z pestką to już kilkadziesiąt gramów gęstego miąższu. Uwaga też na przetwory: lody durianowe, ciastka i chipsy wnoszą FODMAP przez mleko, pszenicę i syropy, a nie przez sam owoc.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych