Gujawa (dojrzała)
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Gujawa dojrzała jest niska w FODMAP i przebadane porcje sięgają ilości nierealnych kuchennie — a jednocześnie ten owoc niesie najlepszy punkt edukacyjny w całej kategorii, bo dojrzewanie działa u niego dokładnie odwrotnie niż u banana. U banana im owoc dojrzalszy, tym więcej fruktanów, więc twardy jest bezpieczny, a dojrzały ograniczony. U gujawy jest przeciwnie: niedojrzała jest wysoka przez nadmiar fruktozy, a dojrzała praktycznie wolna od FODMAP. Kierunki są przeciwne, bo procesy są różne. U banana roślina syntetyzuje nowy związek, fruktan, w odpowiedzi na stres chłodniczy — powstaje FODMAP, którego wcześniej nie było. U gujawy nic nowego nie powstaje, tylko zmienia się proporcja dwóch cukrów prostych: hydroliza uwalnia glukozę, która „dogania" fruktozę, a nadmiar fruktozy po prostu znika. Warto uczciwie dodać, że sam Monash nie podaje pełnego wyjaśnienia i to najbardziej prawdopodobna interpretacja, a nie ustalony fakt. Morał jest jednak niepodważalny: ani „dojrzałe lepsze", ani „niedojrzałe lepsze" nie jest regułą. Gujawa dojrzewa po zbiorze, więc twardy owoc doprowadzisz w domu. Dojrzałą poznaje się po zapachu i po tym, że ustępuje pod palcem; jada się ją ze skórką, a drobne twarde pestki zwykle się połyka. Ostrożnie natomiast z sokami i nektarami gujawowymi — bywają dosładzane sokiem jabłkowym albo syropem glukozowo-fruktozowym, a wtedy werdykt dotyczy już dodatku, a nie owocu.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.