Kasza bulgur
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Kasza bulgur jest umiarkowana w FODMAP i niska tylko w niewielkiej porcji — Monash podaje próg około 44 g ugotowanego (mniej więcej 1/4 szklanki), a przy 88 g staje się wysoka za sprawą fruktanów i GOS. Powodem jest to, że bulgur wcale nie jest osobnym „zdrowym ziarnem", lecz pszenicą durum — rozdrobnioną, wstępnie ugotowaną i wysuszoną — więc zawiera pszeniczne fruktany. Obróbka termiczna nieco je obniża (badania podają około 0,50 g na 100 g, mniej niż w kuskusie pszennym), ale to wciąż zboże pszenne, nie bezglutenowe, i dlatego wymaga pilnowania porcji, a przy współistniejącej celiakii jest wykluczone. Bulgur jest bazą kuchni bliskowschodniej, przede wszystkim sałatki tabbouleh oraz kibbeh i pilawów; na diecie eliminacyjnej można zjeść niewielką porcję jako dodatek, ale duża miska to za dużo. To dobry przykład produktu o „zdrowym", pełnoziarnistym wizerunku, który mimo to jest pszenicą i wnosi fruktany. Jeśli chcesz odtworzyć tabbouleh, kibbeh czy pilaw bez ograniczeń, znacznie wygodniejsze są niskie w FODMAP zamienniki: ryż, komosa ryżowa, kasza gryczana lub jaglana — dają podobną konsystencję drobnego, sypkiego ziarna bez pszenicznych fruktanów, a komosa dodatkowo dokłada białka.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.