Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Kiwi złote jest niskie w FODMAP i bezpieczne w porcji dwóch małych owoców, czyli tak samo jak zielone — ale ma dwie różnice, o których warto wiedzieć. Pierwsza jest korzystna: złote zawiera znacznie mniej aktynidyny, enzymu rozkładającego białko, przez co jest łagodniejsze i bywa lepiej tolerowane przez osoby ze skłonnością do biegunek. Druga jest ostrzeżeniem: margines między porcją bezpieczną a zakresem umiarkowanym jest u złotego wyraźnie węższy niż u zielonego, więc mimo pozornej łagodności szybciej przechodzi w zakres umiarkowany przez fruktany. Trzy duże owoce to już porcja ryzykowna. Warto też pamiętać, że badania nad kiwi a zaparciami dotyczyły odmiany zielonej, bogatszej w aktynidynę — nie należy więc przenosić ich wniosków na złote. W kuchni złote kiwi ma gładką, niemal bezwłosą skórkę, żółty miąższ i smak bliższy mango niż agrestowi, więc lepiej sprawdza się tam, gdzie kwasowość zielonego przeszkadza: w deserach, jogurtach i sałatkach owocowych dla dzieci. Jego skórka jest jadalna i przyjemniejsza w jedzeniu niż u zielonego. Jak zielone rozkłada żelatynę, więc nie nadaje się do galaretek. Ma za to wyraźnie więcej witaminy C niż zielone i należy pod tym względem do ścisłej czołówki owoców. Sprzedawane jest twarde, bo dojrzewa po zbiorze — kilka dni w temperaturze pokojowej robi różnicę w słodyczy, ale nie w wielkości porcji.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych