Mąka pszenna
Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.
O produkcie
Mąka pszenna jest wysoka w FODMAP i jest głównym produktem eliminowanym na tej diecie — pełna porcja mąki (100 g, 2/3 szklanki) jest zawsze wysoka, a bezpieczne pozostają jedynie ilości śladowe, jak mąka w panierce czy pojedynczy herbatnik. Odpowiadają za to fruktany, z niewielkim dodatkiem GOS. Warto tu podkreślić fundamentalną rzecz, która porządkuje myślenie o całej diecie: low FODMAP to nie dieta bezglutenowa. Winowajcą nie jest gluten (białko), lecz fruktany (węglowodany) — usuwamy je „przy okazji", bo występują w tych samych ziarnach pszenicy. To dlatego osoba z IBS reagująca na pszenicę wcale nie musi mieć celiakii ani nietolerancji glutenu; reaguje na fruktany. Ciekawe, że pszenica wcale nie jest szczególnie bogata we fruktany w przeliczeniu na gram, ale przez samą wszechobecność w diecie — chleb, makaron, wypieki, pierogi, sosy zagęszczane mąką, panierki — odpowiada za większość spożywanych fruktanów, dlatego jej ograniczenie daje osobom z zespołem jelita drażliwego największą, najszybszą ulgę. Warto też wiedzieć, że pieczywo pszenne na długim zakwasie ma mniej fruktanów niż to na drożdżach. Zamiast mąki pszennej używaj mąk bezglutenowych: ryżowej, gryczanej, kukurydzianej, sorgo czy teff, najlepiej łącząc je ze skrobiami dla dobrej struktury i sprężystości wypieku.
Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.