Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Malina jest umiarkowana w FODMAP i bezpieczna do porcji około 60 g, czyli mniej więcej piętnastu owoców — jedna niewielka garść. Warto tę liczbę zapamiętać, bo maliny sypie się do miski hojnie i łatwo zjeść trzykrotność. Ograniczają ją oligosacharydy, przy czym część źródeł wskazuje raczej fruktozę; różnica ma znaczenie przy reintrodukcji, więc warto sprawdzić aktualny wpis w aplikacji Monash. Kluczowa dla zrozumienia jest natomiast różnica wobec jeżyny: malina nie zawiera sorbitolu, a jeżyna owszem, i to cała tajemnica ich zupełnie różnego statusu mimo bliskiego pokrewieństwa. Ma to też przełożenie na objawy — przekroczenie porcji malin daje raczej wzdęcia, bo fruktany są fermentowane, podczas gdy jeżyna działa dodatkowo osmotycznie, ściągając wodę. Praktycznie największym problemem są mrożone mieszanki „owoców leśnych", bo jeżyna w nich obecna dyskwalifikuje całość niezależnie od tego, ile jest malin. Dżem malinowy jest natomiast zaskakująco bezpieczny w porcji dwóch łyżek, bo porcja jest z natury mała, a cukier nie jest FODMAP-em. Poza FODMAP maliny mają jedną z najwyższych wśród owoców zawartości błonnika nierozpuszczalnego, siedzącego w pestkach — to nie FODMAP, ale mechanicznie przyspiesza pasaż, więc duża miska potrafi dać objawy nawet w granicach progu. Psują się szybciej niż inne jagody — jeden spleśniały owoc zaraża resztę — więc trzyma się je nieumyte i płucze dopiero przed jedzeniem. Do dań lepiej wrzucać je zamrożone, bo po rozmrożeniu się rozpadają.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych