Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Maniok jest umiarkowany w FODMAP i bezpieczny do porcji około 69 g, czyli mniej więcej pół szklanki ugotowanej bulwy. Ograniczają go galaktooligosacharydy, czyli ta sama frakcja co w strączkach, a nie fruktany — to warto wiedzieć na etapie reintrodukcji, bo maniok testuje wtedy inną grupę, niż podpowiada intuicja. Kluczowe rozróżnienie praktyczne dotyczy przetworów: skrobia z manioku, czyli tapioka, jest praktycznie wolna od FODMAP i można jej używać bez liczenia, bo izolowanie samej skrobi usuwa białko i błonnik, w których siedzą GOS. Mąka z manioku to natomiast zupełnie inna historia — nie została przetestowana, a krążące w internecie liczby są wzajemnie sprzeczne, więc lepiej jej nie traktować jak tapioki. Osobna pułapka to perły tapioki w bubble tea: sama skrobia jest bez zarzutu, ale perły gotuje się w gęstym syropie, a napój stoi zwykle na mleku, więc kłopot robi się cukrowo-laktozowy, a nie fodmapowy. Bardzo istotna jest też obróbka: GOS rozpuszczają się w wodzie, więc gotowanie w dużej ilości wody i odlanie jej realnie obniża ładunek, pod warunkiem że wywaru się nie zjada. Monash potwierdza tę zasadę dla całej kategorii wodorozpuszczalnych FODMAP, choć nie mierzył jej osobno dla manioku. To zresztą ładnie rymuje się z tradycyjną obróbką manioku, która od tysięcy lat polega na moczeniu i fermentacji — tyle że pierwotnie chodziło o wypłukanie czegoś zupełnie innego.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych