Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Morele suszone są wysokie w FODMAP i mają identyczny profil jak śliwki suszone: fruktany plus sorbitol. Świeża morela jest już wysoka z tych samych powodów, więc suszenie nie zmienia tu rodzaju problemu, tylko jego skalę — zagęszczenie jest mniej więcej pięciokrotne, a sto gramów suszonych moreli to ponad pięćdziesiąt gramów samego cukru. Praktycznie jedna cała morela suszona waży osiem do dziesięciu gramów, a połówka cztery czy pięć, czyli „dwie połówki do kawy" to już masa porównywalna z całym limitem rodzynek, przy gorszym profilu, bo z dwiema frakcjami zamiast jednej. Morele suszone są w Polsce wszędzie: w bakaliach, w musli, w tadżinach i pilawach, w nadzieniu do mięsa, w ciastach, w batonach reklamowanych jako zdrowe i w kompocie z suszu. Warto też znać sprawę zupełnie niezwiązaną z FODMAP: morele suszone należą do najczęściej siarkowanych owoców, a siarczyny potrafią u osób wrażliwych wywołać skurcz oskrzeli, bóle głowy, pokrzywkę i dolegliwości jelitowe. Jeśli reagujesz nawet na porcję mieszczącą się w limicie, warto sprawdzić, czy to na pewno FODMAP. Sorbitol wchłania się biernie, wolno i tylko w ograniczonym zakresie, więc jego nadmiar praktycznie zawsze dociera do jelita grubego i ciągnie za sobą wodę — stąd objawy po morelach bywają bardziej wodniste niż po samych fruktanach. Obie frakcje są rozpuszczalne, więc wodę z moczenia suszu się wylewa, a nie dolewa do sosu. W tadżinie czy pilawie bazę smaku zbuduje kumin, cynamon, imbir i oliwa czosnkowa zamiast cebuli.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych