Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Okra jest umiarkowana w FODMAP i bezpieczna do porcji około 60 g, ograniczona fruktanami, do których przy większych ilościach dokładają się GOS. Najważniejsze rozróżnienie w tym wpisie dotyczy jednak czegoś innego: słynny śluz okry nie jest FODMAP-em. To błonnik rozpuszczalny, polisacharyd zbudowany głównie z galaktozy, ramnozy i kwasu galakturonowego — fermentuje w okrężnicy jak każdy błonnik, ale nie liczy się do żadnej z czterech frakcji. Warto to powiedzieć wprost, bo intuicja każe obwiniać właśnie „glut", podczas gdy limit wyznaczają fruktany. Skoro już jednak o śluzie mowa, to walka z nim ma solidne podstawy chemiczne: mucylaż jest najbardziej lepki w środowisku obojętnym i traci lepkość w kwaśnym oraz przy intensywnym cieple. Stąd trzy sprawdzone triki — smażyć krótko na bardzo wysokim ogniu, dodać kwas w postaci pomidorów, tamaryndowca albo cytryny, i kroić na duże kawałki albo gotować w całości, bo każde nacięcie uwalnia śluz. Fruktany są za to wodorozpuszczalne, co przy okrze daje skutek odwrotny do intuicyjnego: gumbo i curry gotuje się na gęsto i nic z garnka się nie wylewa, więc cały ładunek zostaje w sosie razem ze śluzem. W polskich sklepach okra bywa zresztą głównie mrożona i pokrojona w plastry, czyli w najgorszej możliwej postaci dla kogoś, kto śluzu nie znosi: kryształki lodu rozrywają komórki i mucylaż wypływa zaraz po rozmrożeniu. Klasyczne gumbo i curry startują niestety od cebuli i czosnku, które trzeba zastąpić oliwą czosnkową i zieloną dymką.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych