Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Rambutan jest umiarkowany w FODMAP i w naszej bazie bezpieczny do porcji około 31 g, czyli mniej więcej jednego owocu po obraniu, ograniczony oligosacharydami. Warto zaznaczyć, że rambutan jest w źródłach słabo udokumentowany — część list klasyfikuje go po prostu jako wysoki, a nasza wartość wymagałaby potwierdzenia w aplikacji Monash. Należy do tej samej rodziny co liczi i longan i cała trójka ma zbliżony, niekorzystny profil, więc traktowanie ich jako grupy jest tu sensowne. Owoc waży ze skórką trzydzieści do sześćdziesięciu gramów, ale jadalny miąższ to jego mniejsza część — skórka jest niejadalna, pestki gorzkie. Świeży owoc otwiera się bez noża: wystarczy ścisnąć skorupkę kciukami i zsunąć ją jak łupinę; u części odmian pestka przylega do miąższu i schodzi z jego warstwą, więc realnie zjada się jeszcze mniej. Praktycznie w Polsce rambutan świeży jest rzadkością, a dominuje wersja w puszce w syropie, często dodatkowo nadziewana ananasem, co oznacza dwa źródła fruktanów w jednym słoiku. Pół małej puszki to cztery do sześciu owoców, czyli kilkukrotność progu, plus sam syrop. Działa tu jednak mechanizm na korzyść: fruktany są wodorozpuszczalne, więc część przechodzi z owocu do zalewy i rambutan odsączony oraz opłukany jest łagodniejszy niż zjedzony razem z syropem — co nie zmienia jego statusu. Jeden owoc jako degustacja mieści się w limicie, miska rambutanów nie. Jeśli rambutan miał być tylko egzotycznym akcentem w sałatce owocowej, prościej sięgnąć po ananasa albo mangostan.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych