Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Seler korzeniowy jest niski w FODMAP i w typowej porcji dobrze tolerowany, mimo że zawiera mannitol — ten sam poliol, który odpowiada za restrykcyjny próg naci selera. Różnica bierze się stąd, że to dwie odmiany uprawne tej samej rośliny, a mannitol rozkłada się w niej nierównomiernie: jedną wyselekcjonowano pod zgrubiały korzeń, drugą pod mięsiste ogonki liściowe, i Monash prowadzi je jako dwa osobne wpisy z różnymi progami. Dla kuchni to bardzo dobra wiadomość, bo seler korzeniowy niesie dokładnie ten sam charakterystyczny aromat włoszczyzny co nać, przy znacznie wygodniejszej porcji. W praktyce jest jednym z najważniejszych warzyw tej diety w polskim kontekście: pozwala ugotować rosół i wywar warzywny o pełnym, „domowym" profilu smakowym bez cebuli i czosnku, których fruktany są tu głównym problemem. Świetnie sprawdza się też pieczony w kawałkach, w purée mieszanym z ziemniakiem, w surówkach z jabłkiem zastąpionym marchewką oraz jako baza zup krem. Jego intensywny zapach pochodzi od tych samych związków lotnych co u naci, więc nawet niewielki kawałek wystarczy, by nadać potrawie kierunek. Przy zakupie wybieraj bulwy ciężkie w stosunku do wielkości, bo lekkie bywają w środku gąbczaste; obiera się je grubo nożem, a odkrojony miąższ szybko ciemnieje, więc do gotowania trzymaj go w wodzie z cytryną. Cała bulwa leży w chłodzie miesiącami. Jak zawsze przy poliolach warto pamiętać o kumulacji: kilka umiarkowanych warzyw zjedzonych w jednym posiłku sumuje się w jeden ładunek.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych