Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Śliwki suszone są wysokie w FODMAP i łączą fruktany z sorbitolem, czyli dwie frakcje działające różnymi drogami naraz. Świeża śliwka jest już wysoka z tych samych powodów, a suszenie zagęszcza ją mniej więcej pięciokrotnie. Kluczowe dla zrozumienia jest to, dlaczego śliwki suszone „działają" na zaparcia: sorbitol i fruktoza są osmotycznie czynne, czyli ciągną wodę do światła jelita, a fruktany dodatkowo fermentują do gazów. U osoby bez IBS daje to pożądane rozluźnienie stolca, u osoby z IBS rozdęcie jelita, ból i biegunkę, bo dochodzi nadwrażliwość trzewna. Skala jest przy tym duża: żeby efekt na wypróżnienia był wyraźny, potrzeba porcji rzędu stu gramów dziennie, czyli mniej więcej dziesięciu sztuk — dawki gigantycznej w kategoriach FODMAP. Sok śliwkowy i powidła to ten sam problem w formie bardziej skoncentrowanej, bo sok jest pozbawiony błonnika, a powidła odparowywane godzinami. Moczenie nie rozwiązuje problemu, a jeśli wypijasz wodę z moczenia „bo zdrowa", pijesz wypłukany sorbitol. Uwaga na kompot z suszu, bigos i farsze do mięs. Osobno warto wiedzieć, że przeczyszczające działanie suszonych śliwek nie bierze się wyłącznie z sorbitolu: mają też sporo błonnika rozpuszczalnego i związki fenolowe pobudzające perystaltykę, więc wypłukanie części cukrów nie robi z nich produktu obojętnego dla jelita. Polska śliwka bywa dodatkowo wędzona — dym zmienia smak i trwałość, ale nie rusza ani fruktanów, ani sorbitolu.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Owoce →

Zgłoś błąd w danych