Dane orientacyjne — nie stanowią porady medycznej ani dietetycznej.

O produkcie

Topinambur jest wysoki w FODMAP w każdej realnej porcji — to jedno z bardzo niewielu warzyw, przy których źródła piszą wprost o unikaniu, niezależnie od wielkości porcji. Powód jest spektakularny: topinambur nie magazynuje skrobi, tylko inulinę, i to w ilościach rzędu kilkunastu do dwudziestu procent świeżej masy, czyli o rząd wielkości więcej niż cebula. Człowiek nie ma enzymu rozkładającego wiązania fruktanów, więc cała ta inulina dociera niestrawiona do okrężnicy i tam fermentuje. Pieczenie, gotowanie i smażenie nic nie dają, a obieranie tym bardziej, bo inulina jest w miąższu. Najważniejszy praktycznie jest jednak inny wątek. Topinambur bywa reklamowany jako naturalny prebiotyk wspierający jelita — i to jest technicznie prawdziwe, a jednocześnie dla osoby z IBS katastrofalne. Prebiotyk z definicji to substrat, którego my nie trawimy, a bakterie fermentują, czyli dokładnie definicja FODMAP. Dla zdrowego mikrobiomu to zaleta, przy nadwrażliwości trzewnej to najgorsze możliwe warzywo. „Zdrowe dla jelit" i „dobrze tolerowane przez moje jelita" to dwie różne rzeczy. Konsekwencja wykracza przy tym poza samo warzywo: wyizolowana inulina z topinamburu i cykorii jest tanim dodatkiem technologicznym, więc trafia do batonów proteinowych, pieczywa wysokobłonnikowego i jogurtów, a na etykiecie kryje się pod nazwami inulina, błonnik z cykorii, oligofruktoza i FOS. To najczęstsza droga, którą fruktany wracają do diety osoby skrupulatnie unikającej cebuli.

Opis opracowany na podstawie źródeł dostępnych w internecie.

Zawartość FODMAP

Zobacz więcej z kategorii: Warzywa →

Zgłoś błąd w danych